Doodzieke held van Ground Zero hoort dat artsen niets meer kunnen doen

Luis Alvarez (53) aarzelde geen seconde toen hij op 9/11 een oproep kreeg om te gaan helpen op Ground Zero. Wekenlang doorzocht hij het puin op zoek naar slachtoffers en ademde giftige dampen in. Zestien jaar later kreeg de man kanker, vandaag hoort hij dat de artsen na 68 chemobehandelingen niet meer voor hem kunnen doen. Nog één keer sprak hij met de pers vanop zijn ziekbed. Het zijn de laatste woorden van een held die zelfs wanneer het einde nakend is, enkel denkt aan anderen.

Komiek en presentator Jon Stewart zakte vorige week samen met enkele zieke hulpverleners van 9/11 af naar het Congres en maakte indruk met een emotioneel betoog. Ook een erg verzwakte Luis Alvarez stond erop om van de partij te zijn en het op te nemen voor zijn doodzieke makkers. Als Jon Stewart het bekende gezicht van de steunactie was, dan was Luis Alvarez de ziel. Na zijn hartverscheurende speech kreeg hij een staande ovatie.

De voormalige politie-inspecteur bij de ontmijningsdienst van de New Yorkse politie, die kanker kreeg in 2016, moest de volgende dag zijn 69ste chemokuur ondergaan. Maar die ging niet door wegens een nakend leverfalen. De 53-jarige man werd daarop overgebracht naar de afdeling palliatieve zorgen. Vanop zijn ziekbed sprak hij met Fox News.

"Geen seconde geaarzeld"
“Ik ben oké. Ik heb niet zo veel pijn. Ik ben omringd door mijn familie en heb er vrede mee”, zei hij. Alvarez voegde eraan toe dat hij geen spijt had van zijn werk als hulpverlener op en rond Ground Zero. “Het was mijn job. Toen ik dat telefoontje kreeg om hulp te bieden, aarzelde ik geen seconde. Ik heb er helemaal geen spijt van. Wij zijn daar drie maanden aan de slag geweest op zoek naar slachtoffers. Ik deed wat elke hulpverlener zou doen. Ik ben niet bijzonder. Wij boden allemaal hulp en nu betalen we daar de prijs voor.”

De man deelde het hartbrekende nieuws over zijn verslechterde toestand woensdag op Facebook. Hij schreef dat hij zou blijven vechten, maar dat artsen niets meer voor hem konden doen. Hij voegde er een foto bij van voor zijn ziekte. Toen was hij nog kloek en sterk. Het contrast kan haast niet groter zijn. Fysiek is hij een schim van zichzelf, maar de ziekte heeft zijn ziel niet aangetast.

"Niet fair"
Alvarez is desondanks tevreden dat hij na 9/11 nog extra tijd met zijn familie heeft gekregen. “Het is niet fair, maar ik voel me wel gezegend. Ik ben pas ziek geworden zestien jaar na 9/11. Anderen hebben zo veel tijd niet gekregen.”

Het feit dat hij zijn kinderen moet achterlaten, breekt zijn hart. “Dit is mijn zoon David. Hij was 11 jaar op 9/11. Hij is nu 29. Ik moet hem achterlaten zonder vader. Ik heb nog twee andere zonen, Tyler en Ben. Zij zijn 19 en 14. Ook zij zullen het zonder vader moeten stellen.”

"Doe nu het goede voor ons"
Nog een laatste keer en met zijn allerlaatste krachten gebruikte Alvarez zijn laatste woorden om anderen te helpen. “Nog veel andere voormalige hulpverleners zitten in hetzelfde schuitje als ik. Sommigen moeten tegen kanker vechten zonder enige financiële tegemoetkoming want het hulpfonds dat hen zou moeten helpen, is quasi leeg door nalatigheid van het Congres. En dat is niet eerlijk. Wij hebben het land gediend en wij moeten geholpen worden. Wij deden onze job, nu moet het Congres aan de bak”, zo sprak hij.

“Er werd ons verteld dat de stofwolk niet schadelijk was, maar het tegendeel bleek waar. Maar we zouden niettemin gaan helpen zijn. Wat dat is wat we doen. Het is een roeping voor ons. Meer en meer hulpverleners zullen ernstig ziek worden. Het zal uitdraaien op een ware epidemie. En de overheid moet voor ons allemaal zorgen. Wij deden het goede, doe nu alsjeblieft het goede voor ons.”